ستاره درخشان ام .

سبد خاطراتم از تو لبریز  .

فردا هم  با منی ؟

باز  . . .

 سفر از گرد راه رسید و تمنای گل های رنگین و خوشبوی دشت ها جلوه گر  .
زنبور ها  ، شاپرک ها و پروانه ها ، رها از پیله زمستانی،مشتاق بسوی رنگین کمان طبیعت می روند .
 انچه در پیش ، تغییر نا پذیر . . .

 صبور باش 
شاید تارهای طلایی و نقره ای تنیده را از هم گسسته به بینی .!

فریده

برای تو  که ،

         نیستی                     

                   بودی

                            هستی

و می خواهی  دستهایت را با اب زلال چشمه مهربانی بشویی . . .

تصاویر زیبا از گلهای بهاری  :

http://photo1330.persianblog.ir/

ماهک ام  ،

اشکهایت بی امان .

دستهایت لرزان  .

صبح نزدیک است !

فریده

 
تو مرا
    یاری کن
          تا پر و بال
                  گشایم
                   به بلندای سپهر

ترانه جوانبخت 

امتناع از مدرسه

برخی کودکان اجتناب کننده از مدرسه انتظارات پایینی دربارۀ مهارت‌های خود برای مقابله و کنار آمدن با مسائل و مشکلات دارند. این کودکان وقتی در موقعیت‌های مبهم یا تهدید کننده (مثل محیط مدرسه، پرسش کلاسی، فعالیت‌های خاص در مدرسه و... ) قرار می‌گیرند دچار اضطراب می‌شوند.
نحوه برقراری پیوند کودک با مدرسه نیز می‌تواند در شروع امتناع از مدرسه نقش داشته باشد.
منظور از پیوند کودک با مدرسه، احساس نزدیکی دانش‌آموز نسبت به مدرسه و احساس رضایت وی از تأمین نیازهای تحصیلی، اجتماعی، و... می‌باشد.

عوامل مربوط به پیوند کودک با مدرسه عبارتند از: ادارۀ مثبت کلاس درس، شرکت در فعالیت‌های فوق برنامه و قبول نظم و مقررات مدرسه. اگر کودک در مدرسه احساس امنیت نداشته باشد، از ارزش و احترام برخوردار نباشد، مورد آزار و اذیت دیگر شاگردان یا پرسنل مدرسه قرار گیرد، احتمال عدم حضور در مدرسه بیشتر می‌شود.

صرف نظر از علت‌های نخستین امتناع از مدرسه، کاهش اضطراب کودک از طریق های ذیل می‌تواند در نقش یک پاداش یا تقویت کنندۀ مثبت (عاملی که باعث افزایش یک رفتار می‌شود) عمل کند و باعث تداوم مشکلات کودک در زمینه امتناع از مدرسه گردد.
1. زمانی که کودک از رفتن به مدرسه امتناع می‌کند، در واقع از عواملی که مربوط به مدرسه است و باعث ایجاد اضطراب در کودک می‌شود اجتناب و دوری می‌کند. این مسئله امتناع را تشدید می‌کند.

2. وقتی کودک به مدرسه نمی‌رود در واقع از موقعیت‌های اجتماعی ناراحت کننده و ارزیابی کننده در مدرسه هم دور می‌شوند. مثلاً کودکان یا نوجوانانی که خجالتی هستند و در همکاری و ارتباط با همسالان و یا اشخاص دیگر در مدرسه مشکل دارند و یا مشکلاتی در زمینه‌های امتحان، پرسش شفاهی، کنفرانس‌های شفاهی در مقابل دانش آموزان دیگر، عملکردهای ورزشی و... دارند. دراین دسته جای می‌گیرند. این کودکان یا نوجوانان ممکن است احساس طرد شدن از همسالان بکند.

3. مورد پاداش دهندۀ دیگر در کودکان امتناع کننده از مدرسه عبارت است از کسب توجه از اشخاص مهم بخصوص والدین. در این مورد، مدرسه به خودی خود، نامطلوب نیست اما کودک ترجیح می‌دهد تا در خانه یا محل کار والدین بماند. این کودکان ممکن است رفتارهایی مثل بدخلقی، شکایت‌های جسمانی اغراق شده و فرار از مدرسه را نشان دهند. ممکن است آنها دچار بیماری اضطراب جدایی یا لجبازی مقابله‌ای نیز باشند.

4. چهارمین تقویت‌کننده (عامل پاداش دهندۀ مطلوب) عبارت از این است که کودک یا نوجوان از مدرسه امتناع می‌کند تا فعالیت‌های جذاب تر خارج از مدرسه نظیر تماشای تلویزیون، بازی کامپیوتری، وقت گذراندن با دوستان یا رفتن به مهمانی و... را انجام دهد.

دکتر جواد محمودی قرائی
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان

انجمن روانپزشکی کودک و نوجوان ایران   = زمستان ١٣٨٧

تصویر - جام جم انلاین -  ولی محسنی

فرستنده شعر -  محمد علی شیخی

 .  .  .

خط ی رقصان در باد .

سرخوش از باده مهربانی ،

 بسویی روان .

. . .

بخوان حکایت نبودن را .

فریده

 
بهترین حادثه یعنی اینکه
عکسی از ما دو نفر ، قاب شود
زخمه ای چند بر این تار زدم
تا دل سنگ تو بی تاب شود

زنده یاد تیمور ترنج

امتناع از مدرسه

امتناع از مدرسه یک مسئله جدی سلامت روانی و جسمانی برای بسیاری از کودکان و نوجوانان است. غیبت از مدرسه یک عامل خطر برای بروز رفتارهای پرخطر در نوجوانان، خشونت، سوء مصرف مواد و... است.

اگر غیبت‌های غیرقابل توجیه به صورت مزمن ادامه یابد ممکن است به باز ماندن کودک یا نوجوان از تحصیل و پیامدهای ناشی از آن نظیر محرومیت‌های اقتصادی مشکلات شغلی و اجتماعی و روانپزشکی در بزرگسالی منجر شود. رفتار امتناع از مدرسه طبق تعریف عبارت است از امتناع کودک از حضور در مدرسه و یا مشکل برای ماندن در محیط مدرسه برای تمام روز یا قسمتی از روز.

این تعریف موارد زیر را در بر می‌گیرد:

کودکانی که به طور کامل از مدرسه غیبت می‌کنند.
آنها که ابتدا در مدرسه حضور می یابند اما سپس در طول ساعات مدرسه، آن را ترک می‌کنند.
آنها که با مشکلات رفتاری نظیر بدخلقی‌های صبحگاهی یا مشکلات روانی‌ـ جسمانی در مدرسه حضور می‌یابند.
آنها که استرس نامعمولی را در طول ساعات مدرسه نشان می‌دهند و به مراقبان خود التماس می‌کنند که مدرسه را ترک کنند و در خانه بمانند.
بین امتناع از مدرسه به دلیل ترس و اضطراب و فرار از مدرسه از مدرسه باید تمایز قائل شویم.

فرار از مدرسه (یا مدرسه گریزی) به موارد زیر اشاره دارد:

غیبت‌های غیرقانونی و پنهانی از مدرسه بدون اطلاع والدین؛ غیبت‌های مرتبط با مشکلات تحصیلی؛ غیبت‌های مرتبط با شرایط اجتماعی نظیر فقر و بی‌خانمانی.

برای امتناع از مدرسه دلایل مختلفی در مطالعات مختلف ذکر شده است که هر کدام به تنهایی و یا در کنار یکدیگر می‌تواند علت امتناع از مدرسه در کودک باشد.

احتمالاً یک آمادگی ژنتیکی برای رشد مشکلات هیجانی و اضطراب شامل امتناع از مدرسه وجود دارد. اگر پدر یا مادر کودک دچار مشکلات اضطراب باشند، کودک به احتمال بیشتری به مشکلات اضطرابی مبتلا خواهد شد.
امتناع از مدرسه رفتن به مدرسه و مشکلات حضور در مدرسه ممکن است ناشی از یک بیماری روانپزشکی باشد. این بیماریها عبارتند:

1. اضطراب جدایی

2. افسردگی

3. بی اعتنایی مقابله‌ای

4. اختلال سلوک

5. سایر اختلالات

دکتر جواد محمودی قرائی
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان

انجمن روانپزشکی کودک و نوجوان ایران   = زمستان ١٣٨٧

تصویر - جام جم انلاین -  ولی محسنی

فرستنده شعر -  محمد علی شیخی

مهربونم

یادته  .  .  .

چیدن اشنایی

در باغ گلایول  .

فریده

 به خانه ی تو
         نزدیک می شوم
                   تو را صدا می کنم
                             در خانه را می زنم
         باران می بارد
                     هنوز
                         باران می بارد

احمد رضا احمدی

کودک آزاری

دکتر سعید اکبری حقیقت - روانپزشک

مشاور امور تربیتی کودکان و نوجوانان

 .  .   .

می‌توان انواع سوءرفتار با کودکان را درچهار گروه زیر خلاصه نمود‌:
1‌- مسامحه  یا  غفلت‌‌:  شایع‌ترین  نوع  کودک‌آزاری است‌.  به  بی‌توجهی و عدم فراهم‌سازی حمایت و مراقبت کافی از کودک گفته می‌شود‌. یعنی والدین به صورت ناآگاهانه و یا از روی آگاهی نیاز‌های عاطفی‌، جسمی و یا تحصیلی کودک را برآورده نکرده و یا آنها را در مقابل خطر حفظ نکرده و یا غذای کافی برای کودک فراهم نکنند‌.
ترک کردن‌، رها کردن‌، از منزل بیرون انداختن‌، عدم نظارت کافی‌، عدم فراهم کردن مراقبت بهداشتی و طبی‌، عدم برآورد نیازهای رشدی‌، بی‌توجهی به تحصیل و بی‌اعتنایی به افت تحصیلی از جمله مثال‌هایی در این زمینه هستند‌.
2‌- آزار جسمی‌: هر عملی که منجر به آسیب جسمی غیر تصادفی کودک شود‌، از قبیل نیشگون گرفتن‌، گاز گرفتن‌، لگد زدن‌، ضرب و شتم به‌وسیله مشت یا سیلی زدن‌، داغ کردن‌، سوزاندن و مسموم کردن‌. بسیاری از اوقات ممکن است گاز گرفتن و سیلی زدن از روی عشق و محبت از طرف والدین انجام گیرد‌. کشیدن گوش و مو‌، فلفل زدن به دهان‌، سیلی زدن و سوزاندن با قاشق و ... موارد گزارش شده است‌.
3‌- آزار  هیجانی  یا  عاطفی‌:  بی‌ارزش  شمردن‌،  دوست  نداشتنی  خواندن‌،  ناخواسته  خواندن‌، تحقیر کردن و بی‌کفایت خواندن کودک موجب این نوع کودک‌آزاری می‌گردد‌. آزار کلامی مثل سرزنش کردن‌، فریاد زدن‌، تهدید کردن‌، ناسزا گفتن‌، مسخره کردن‌، کودک را در خشونت‌های خانوادگی قرار دادن‌، تحت فشار قرار دادن کودک به‌دنبال داشتن انتظارات بیش از حد از آنان‌، بسترسازی شرکت کودکان در رفتارهای ضداجتماعی از انواع این نوع کودک آزاری هستند‌.
«‌من تو را دوست ندارم‌»‌، «‌تو بچه بی‌عرضه‌ای هستی‌»‌، «‌تو به هیچ دردی نمی‌خوری‌»‌، «‌ای تنبل‌» و ... جملات معمولی هستند که در ارتباط معمولی کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند‌.
4‌- آزار جنسی‌: به رفتار جنسی بین کودک و فرد بزرگسال و یا بین دو کودک زمانی که یکی از آنان بزرگ‌تر بوده یا به زور متوسل شود‌، گفته می‌شود‌. رفتارهای جنسی چون لمس کردن بدن کودک با لباس یا بدون آن‌، نمایش دادن قسمت‌های تناسلی یا نگاه کردن به آن نواحی‌ و یا تماس جنسی به هر شکلی در این طیف قرار می‌گیرند  ‌.

دنیای کودک تبریز

شعبه یک : کوی ولیعصر 3333914 0411
شعبه دو : شهرک نور 4450046 0411
پیامگیر 24 ساعته دنیای کودک :5236783 0411

تصویر - جام جم انلاین -  ولی محسنی

بنام خداوند بخشنده مهربان
    
هنگامی که آسمان شکافته شود 
          هنگامی که ستارگان فرو ریزند 
                   هنگامی که دریا ها روان گردیده و بهم راه یابند  
                            هنگامی که کوه ها زیر و رو شوند
                                                                .   .  .
                                                           سوره الانفطار

بازگشت

پاره تن ام

تو بودی و من

شب تاریک

وحشت پیش رو

و لحظه بازیچه تقدیر

.  .   .

تو می دانی

نَفَس ِچند ستاره درخشان با ما بود ؟ 

فریده 

حالیا دست کریم تو برای دل ما
سر پناهی است در این بی سر و سامانیها
.   .    .
سایه امن کسای تو مرا بر سر بس
تا  پناهم دهد از وحشت عریانیها

دکتر قیصر امین پور

کودک آزاری

دکتر سعید اکبری حقیقت - روانپزشک

مشاور امور تربیتی کودکان و نوجوانان

آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید در ذهن فرزندتان چه تصویری از شما وجود دارد‌؟ محبت‌،  اخم‌،  ترس‌،  کتک‌،  آرامش‌،  فریاد‌،  بی‌تفاوت‌، خشم‌، گریه‌، تنبیه‌، نوازش و ... . کدام‌؟ البته منظور برداشتی نیست که شما دارید‌، بلکه واقعیتی است که فرزند شما در ذهن خود دارد‌. آیا از فرزند خود پرسیده‌اید‌؟

نحوه تعامل و برخورد والدین و به عبارتی فرزند پروری در شکل‌گیری شناخت کودکان از آنان موثر است‌. ولی در مواردی رفتار والدین به گونه‌ای است که متاسفانه تصویری منفی از آنان را در ذهن کودکان می‌آفریند‌ .
شاید بارها لغت کودک‌آزاری را شنیده و هر بار نیز احساس بدی نسبت به مرتکبین این عمل داشته‌اید‌. به نظر شما کودک‌آزاری یا سوء‌رفتار با  کودک  چیست‌  و  چه  کسانی  مرتکب  این  عمل می‌شوند‌.
کودک آزاری عبارت است از آسیب جسمی‌، جنسی و بی‌توجهی نسبت به افراد زیر 18 سال توسط شخصی که مسئولیت سلامت و آسایش وی را بر عهده دارد‌. به تعبیری دیگر انجام هر کار یا ترک کردن کاری که موجب آسیب پایدار جسمی یا روانی کودک چه به صورت آشکار و چه به صورت پنهان‌، در کوتاه مدت یا داراز مدت شود‌، کودک‌آزاری یا سوء‌رفتار با کودک محسوب می‌شود ‌.
این موضوع که کودکان تا تنبیه بدنی نشوند‌ بزرگ نمی‌شوند‌، متاسفانه در فرهنگ ما وجود دارد‌. بنابراین فرهنگ خشونت در جامعه ما نهادینه شده است‌، در حالی که تداوم این خشونت‌ها می‌تواند به ترس‌، اضطراب و پرخاشگری در کودک‌، پنهان‌کاری‌، شب‌ادراری‌، عدم اعتماد به نفس و عدم قدرت ارتباط با دیگران شود‌، به‌طوری که اکثر کودکان و نوجوانان بزهکار از خشونت‌های خانگی رنج برده‌اند ‌.
بررسی آمار گزارش شده در این زمینه حاکی از روند افزایشی میزان کودک آزاری در جامعه است‌. کودک آزاری با تنبیه متفاوت است‌، با تنبیه به کودک می‌فهمانند که باید رفتار خود را اصلاح کند‌؛ اما متاسفانه به علت عدم آگاهی و همچنین مشکلات قانونی بسیاری از پدران و مادران به بهانه تنبیه‌، کودکان خود را در معرض هر گونه آسیب عاطفی و روانی قرار می‌دهند‌. به جهت این‌که کودک آزاری بیشتر توسط والدین و مراقبین صورت     می‌گیرد‌، اکثر موارد گزارش نشده و آمار ارائه شده کمتر از میزان واقعی هستند‌. در تحقیقات انجام شده کودک آزاری عاطفی بیشترین مقدار و غفلت و آزار جسمی و آزار جنسی در رده‌های بعدی قرار دارد‌.
کودک آزاری در تمام سنین‌، در هر دو جنس و در همه طبقات اجتماعی‌-‌ اقتصادی صورت می‌گیرد‌، عوامل متعددی در این زمینه  شرکت  دارند‌.  سابقه  کودک  آزاری  در  دوران  کودکی والدین‌، پر تعداد بودن خانواده‌ها‌، بیماری والدین از جمله عوامل مساعد کننده می‌باشند‌. اعتیاد به مواد مخدر‌، طلاق‌، انحطاط اخلاقی‌، اعتیاد به مشروبات الکلی‌، مشاجرات‌، درگیری‌های شدید خانوادگی و ...  در  خانواده‌های  این  قبیل  کودکان  مشهود    می‌باشد‌. دختران بیشتر قربانی آزار جنسی و غفلت بوده و آزار عاطفی در هر دو جنس صوت می‌گیرد‌. پدران در آزار جنسی‌، جسمی  و  غفلت‌؛  و  مادران  در  آزار  عاطفی  و  جسمی  دخالت دارند‌. در بین مادران خانه‌دار‌، پدران معتاد‌ و خانواده‌ها با سابقه طلاق‌؛ سوءرفتار با کودکان بیشتر گزارش شده است‌.عقب‌ماندگی ذهنی‌، ناتوانی جسمی‌، ناآرامی و گریه زیاد‌، کودک را در معرض آزار قرار می‌دهد‌.
چه کسانی مرتکب کودک آزاری می‌شوند‌؟
بیشترین مرتکبین کودک آزاری والدین و مراقبین کودک هستند‌. نامادری و ناپدری‌، بستگان و دوستان خانوادگی‌، معلم‌ها و مدیران ، سایر افراد را شامل می‌شوند‌. عدم آگاهی والدین و ناآشنایی آنان با سبک‌های کارآمد فرزندپروری و وجود نواقص قانونی در نحوه پی‌گیری و برخورد با مرتکبین از جمله عوامل دخیل در این زمینه هستند ‌.

 .  .   .

 دنیای کودک تبریز

شعبه یک : کوی ولیعصر 3333914 0411
شعبه دو : شهرک نور 4450046 0411
پیامگیر 24 ساعته دنیای کودک :5236783 0411

تصویر - جام جم انلاین - بهمن صادقی

از خواب می پرم

نم  باران زده ، بوی بیقراری زمین می اید .

دانه دانه زیر خاک ،

جوانه های کوچک سبز ،

نفس  زنان ،

هوس رویش را بار دارند  .

.  .  .

هنوز زمستان است !

           تصاویر زیبای مراسم سده

             http://photo1330.persianblog.ir

 .  .  .

بهترین لحظه ها
لحظه هایی که در حلقه کوچک ما
قصه از هرکه  و هر کجای زمین و زمان بود
 قصه عاشقان بود

دکتر قیصر امین پور

خجالت در کودکان در 5 تا 7 سالگی اوج می‌گیرد و اگر درمان نشود، در آینده مشکل‌ساز می‌شود

تا فرزندتان را با فرد جدیدی آشنا می‌کنید، او پشت شما مخفی می‌شود؟ تا سوالی از او می‌پرسند، سرخ می‌شود؟ از جواب دادن طفره می‌رود؟ خجالت کشیدن در کودکان معمولا در سن 5 تا 7 سالگی به اوج می‌رسد و اگر درمان نشود، در آینده می‌تواند مشکلاتی را برای کودک به وجود بیاورد. خوشبختانه هیچ‌گاه برای درمان خجالت دیر نیست. 10 راهکار زیر در برطرف کردن خجالت کودکتان به شما کمک می‌کند . . .

رفع خجالت کودک با 10 حرکت

حامی خجالت او نباشید

ثبت‌نام نکردن کودک در کلاس ورزش به این بهانه که او خجالتی است، موضوع را اسفناک‌تر از آن چیزی می‌کند که هست. ترس والدین به کودک القا می‌شود و همین امر سبب ترس او و خجالتی‌تر شدنش می‌شود. باید اجازه داد کودک با مشکلاتش کنار بیاید و جایگاهی در میان دیگران برای خود باز کند. مراقب نکته‌ای دیگر نیز باشید. خجالتی بودن نباید ادب را از کودک بگیرد. وقتی جایی می‌روید یا با کسی روبه‌رو می‌شوید، از او بخواهید سلام کند یا بابت کادویی که دریافت کرده تشکر کند.

از او بخواهید برایتان شعر بخواند یا تئاتر بازی کند

در خانه، خاله‌بازی کنید. اجازه بدهید در قالب یک بازی صحنه‌های زندگی واقعی تکرار شود. این نوع بازی‌ها اضطراب او را کم کرده و سبب صمیمی شدن او می‌شود. خواندن شعر یا تئاتر بازی کردن سبب می‌شود به مرور اعتماد به نفس بیشتری پیدا کند.

برای او ارزش قایل شوید

در پی هر پیشرفت کوچکی او را تحسین کنید. کودکان خجالتی همیشه فکر می‌کنند دیگران در مورد آنها بد قضاوت می‌کنند. پس هر بار کار درستی انجام می‌دهد، او را تشویق کنید. مثلا بگویید «من به تو افتخار می‌کنم. تو توانستی از ترست فاصله بگیری.»، «چه‌قدر شجاعی!» و ... این امر سبب می‌شود حس عشق در او جان بگیرد.

او را در کلاس‌های متفرقه ثبت‌نام کنید

ورزش می‌تواند به کودکان خجالتی کمکی کند با احساس حقارت مبارزه کنند. کلاس‌های هنری نیز باعث می‌شود احساسات خود را نشان داده و رنج‌هایشان را بیرون بریزند. نکته مهم این است که اگر خود کودکتان علاقه نشان می‌دهد نامش را در این کلاس‌ها ثبت‌نام کنید، در غیر این صورت احتمال دارد کودکتان منزوی‌تر از قبل شود.

نگذارید منزوی شود

لازم نیست برایش تولد بگیرید و تمامی دوستان را دعوت کنید. او را مجبور نکنید به تولد دوستانش برود و در جمعی از بچه‌ها حاضر شود. معمولا کودکان خجالتی ترجیح می‌دهند فقط با یک نفر بازی کنند. سعی کنید کودکی که به عنوان هم‌بازی برای او انتخاب می‌کنید کوچک‌تر از او باشد تا بتواند بر وی تسلط یابد و اعتماد به نفس پیدا کند. در صورتی که بیش از حد خجالتی شده او را پیش یک روان‌شناس ببرید و مشورت کنید .

 منبع: Parents

ترجمه: الهه جوانپور

پایگاه اطلاع رسانی سلامت ایرانیان

 عکس - بهمن صادقی  - جام جم انلاین 

 تنها یم ،

آهوی خونین تن تیز پا

از شوق رهایی

تن به آب دادی ؟!

فریده

یه شب مهتاب
ماه میاد تو خواب
منو می بره کوچه به کوچه
باغ انگوری باغ آلوچه
دره به دره صحرا به صحرا
اونجا که شبها پشت بیشه ها
یه پری میاد ترسون و لرزون
پاشو میزاره تو اب چشمون
شونه می کنه موی پریشون

خجالت در کودکان در 5 تا 7 سالگی اوج می‌گیرد و اگر درمان نشود، در آینده مشکل‌ساز می‌شود

تا فرزندتان را با فرد جدیدی آشنا می‌کنید، او پشت شما مخفی می‌شود؟ تا سوالی از او می‌پرسند، سرخ می‌شود؟ از جواب دادن طفره می‌رود؟ خجالت کشیدن در کودکان معمولا در سن 5 تا 7 سالگی به اوج می‌رسد و اگر درمان نشود، در آینده می‌تواند مشکلاتی را برای کودک به وجود بیاورد. خوشبختانه هیچ‌گاه برای درمان خجالت دیر نیست. 10 راهکار زیر در برطرف کردن خجالت کودکتان به شما کمک می‌کند . . .

رفع خجالت کودک با 10 حرکت

کمکش کنید احساساتش را بیان کند

کودکان خجالتی از اینکه مورد قضاوت دیگران قرار بگیرند، ترسان‌اند. اضطراب ناشی از این موضوع سبب بروز حس حقارت در آنها می‌شود. لازم است به طور مرتب به حرف‌های کودک و چیزهایی که از اطرافیان شنیده گوش کنید. به او اعتماد به نفس بدهید. هر چه شما بیشتر با او صحبت کنید، برقراری ارتباط با دیگران نیز برای او راحت‌تر خواهد شد.

به او بفهمانید که خجالت خیلی هم بد نیست!

خجالت کشیدن به عنوان یک مکانیسم دفاعی خیلی هم بد نیست. یک ویژگی انسانی است که معمولا با خصوصیات دیگری نظیر احساساتی بودن همراه است. بدون آنکه این موضوع را در نظر کودکان خیلی خوب جلوه دهید، سعی کنید آن را از شکل یک نقص، عیب و گناه نابخشودنی درآورید و به کودک بفهمانید که باید به آنچه هست احترام بگذارد. از تجربیات خود برای او بگویید و اجازه بدهید او کم‌کم از این حالت روحی فاصله بگیرد.

از انگ زدن به کودک پرهیز کنید

از گفتن جملاتی نظیر «او را ببخشید، کمی خجالتی است!» خودداری کنید. بیان چنین جملاتی سبب می‌شود کودک شما گمان کند دچار مرضی درمان‌ناپذیر است و خجالتی بودن جزو ذات اوست. بیان این جملات حتی توجیهی برای او می‌شود تا نخواهد تغییر کند و از هر موقعیت اجتماعی که برایش سخت است، بگریزد.

از خجالتی بودن او در جمع حرفی به میان نیاورید

کودکان خجالتی در برابر حرف‌های اطرافیان بسیار حساس‌اند. حرف زدن در مقابل او با مادر دوستش تنها وضعیت را وخیم‌تر خواهد کرد. کودکان خجالتی بیش از قضاوت‌های منفی به قضاوت‌های مثبت محتاج‌اند.

او را مجبور به برقراری ارتباط نکنید

تشویق کردن کودکان خجالتی برای پیوستن به دیگران تنها وضعیت را بدتر می‌کند. باعث می‌شود این حس به کودک منتقل شود که والدین او را نمی‌فهمند و او بیشتر در خود فرو می‌رود و منزوی می‌شود. کنار آمدن با خجالت باید به تدریج و به آرامی صورت پذیرد .

.  .  .

ترجمه: الهه جوانپور

پایگاه اطلاع رسانی سلامت ایرانیان

عکس - بهمن صادقی  - جام جم انلاین