بیش‌فعالی در پسران شایع‌تر از دختران است

  
   
دکتر کتایون خوشابی

فوق‌تخصص روانپزشکی کودکان و نوجوانان   
 
  
بیش‌فعالی اختلالی است که در آن کودک دارای علایمی همچون پرتحرکی، پر فعالیتی، انجام حرکات و عملکرد ناگهانی، کمبود توجه و یا تمرکز است. 
 6 درصد دانش‌آموزان مقطع ابتدایی تهران دارای اختلال بیش‌فعالی هستند. 
معمولا علایم این اختلال بعد از 3 سالگی آغاز و معمولا تا قبل از 7 سالگی تشخیص داده می‌شود، اظهار کرد: اختلال بیش‌فعالی از 12 سالگی به بعد تا 20 سالگی رو به بهبود می‌رود و درصد کمی از علایم اختلال در بعضی از این کودکان و نوجوانان تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند.

 بیش‌فعالی در پسران شایع‌تر از دختران است

وی با بیان اینکه اختلال بیش‌فعالی در پسران بیشتر از دختران دیده می‌شود، خاطرنشان کرد: این اختلال در پسران 3 تا 5 برابر شایعتر از دختران است. 

اختلال بیش‌فعالی با سه نوع مختلف در کودکان بروز می‌کند، توضیح داد: در نخستین نوع از این اختلال، علاوه بر بیش‌فعالی، عملکرد تکانی (انجام کارهای ناگهانی) در کودک دیده می‌شود. 

دومین و شایع‌ترین اختلال بیش‌فعالی نوعی است که در آن بیش‌فعالی و پر تحرکی مشاهده نمی‌شود و کودک فقط دارای علایم مربوط به کمبود توجه و تمرکز است که معمولا این نوع اختلال دیرتر و در سنین مدرسه تشخیص داده می‌شود. 

در نوع سوم اختلال بیش‌فعالی، کودک هم دارای علایم بیش‌فعالی، عملکردهای ناگهانی و هم کمبود توجه و تمرکز است.

 کودک بیش‌فعال آرام و قرار ندارد

در خصوص علایم بالینی اختلال بیش‌فعالی نوع سوم باید خاطرنشان کرد: این کودکان به طور مرتب در حال جنب و جوش هستند و معمولا آرام و قرار ندارند حتی اگر برای تماشای تلویزیون نشسته‌اند مرتبا با دستهای خود بازی می‌کنند. این کودکان در مدرسه به دلیل این که مرتب در حال حرکت هستند غالبا نظم کلاس را بر هم می‌ریزند.

 کودکان بیش‌فعال حادثه می‌آفرینند 

این کودکان اغلب به جای راه رفتن می‌دوند؛ بسیار جسور هستند و دست به کارهای خطرناکی مانند پریدن از روی بلندی، دست زدن به گاز، چاقو، کبریت و ... می‌زنند و بعد از انجام اعمال خطرناک هم عبرت نمی‌گیرند و مرتبا همان اعمال خطرناک را تکرار می‌کنند.

 این کودکان موجب آزار دوستان خود می‌شوند  
  این کودکان بدون هیچ فکر قبلی، دست والدین را در خیابان رها کرده و وسط خیابان می‌پرند بدون آنکه عواقب عملشان را فکر کرده باشند و یا مرتبا موجب آزار دوستان و زدن آنها به صورت یکی نمادهای پرخاشگری می‌شوند.

 کودکان بیش‌فعال از انجام تکالیف درسی اجتناب می‌کنند 

این کودکان همیشه قادر به پیگیری دستورات نیستند کارهای خود را نیمه کاره رها می‌کنند و به دلیل مشکل تمرکز، فراموش کار هستند و از انجام اعمالی مانند تکلیف درسی که نیاز به تمرکز دارد پرهیز و اجتناب می‌کنند. 

این کودکان به دلیل علایم کم توجهی، وسایل مهد کودک و یا مدرسه خود را مرتب گم می‌کنند و در خانه جای وسایل شخصی خود را فراموش می‌کنند و در مدرسه به دلیل مشکل توجه و تمرکز بیشترین مسئله را در دروس «دیکته» و «ریاضی» دارند. 

اشتباهات و غلط های این کودکان در دروس ریاضی و دیکته کاملا ناشی از بی‌دقتی آنهاست،  ‌غلط‌های املایی شایع در این کودکان شامل نگذاشتن نقطه، تشدید و دندانه و سرکش است و یا یک کلمه را در یک قسمت دیکته درست می‌نویسند و همان کلمه را ممکن است در جای دیگر اشتباه بنویسند. 

غلط‌های ریاضی این کودکان هم ناشی از بی‌توجهی است، تاکید کرد: این کودکان علایم ریاضی مانند جمع و تفریق را با هم اشتباه می‌کنند و یا ممکن است راه حلی را درست بنویسند ولی در زمان نوشتن اشتباه منتقل کنند؛ در هر حال این کودکان از نظر معلمان، بی انضباط و مداخله گر در صحبت‌های آنان هستند؛ حتی ممکن است این کودکان در طی ساعت مدرسه چندین بار محل کلاس را ترک کنند.

تشخیص زودرس و درمان به موقع مانع از برچسب زدن به این کودکان می‌شود 

تشخیص زودرس و درمان به موقع مانع برچسب زدن به این کودکان تحت عنوان کودکان شرور، پرخاشگر، فضول، بی‌توجه و بی انضباط می‌شود. 

‌دارو درمانی، رفتار درمانی برای کودک یا نوجوان بیش‌فعال و آموزشهای رفتاری به والدین از جمله روشهای درمانی این اختلال است. 

درمان دارویی در کنترل علایم این اختلال بسیار مؤثرست،   این داروها هم علایم پرتحرکی و هم علایم مربوط به بی‌دقتی و کم تمرکزی را کنترل می‌کند.

 داروهای بیش‌فعالی در دو نوبت به کودک داده ‌شود 

معمولا کودکان دو نوبت در روز باید از این داروها استفاده کنند؛ یک نوبت برای حضور در مدرسه و یک نوبت بعدازظهر در منزل برای کنترل رفتارهای مربوط به پرتحرکی و نیز برای افزایش تمرکز و انجام تکلیف درسی به کودک داده می‌شود. 

تشخیص و درمان به موقع از بسیاری عواقب احتمالی اختلال بیش فعالی در آینده جلوگیری می‌کند. 

از اختلالات همراه با بیش‌فعالی می‌توان به اضطراب، افسردگی و کاهش اعتماد به نفس در این کودکان و نیز اختلالات یادگیری در دیکته‌نویسی، روخوانی و ریاضی اشاره کرد.
 

منبع :پایگاه جامع اطلاع  رسانی پزشکان ایران
 

ازدواج‌های فامیلی و افزایش انواع اختلالات جسمی و روانی  
    

به گفته متخصصان ژنتیک، در حال حاضر یک تا 5 درصد ازدواج‌ها در دنیا، خویشاوندیی است و میانگین ابتلای افراد به بیماری‌های متابولیک و ژنتیک در جهان از هر 500 نفر، یک نفر است
اما این میزان در کشور ما بیشتر از استاندارد جهانی است. در حالی که بررسی‌های کارشناسان حاکی از آن است که حدود 70 درصد بیماران مبتلا به نقص اولیه ایمنی نتیجه ازدواج‌های فامیلی هستند و همه بیماری‌ها به جز حوادث، منشأ ژنتیک دارند، تصور مردم ما از بیماری‌های ژنتیک، فقط معلولیت است.

دکتر داریوش فرهود، پدر علم ژنتیک ایران و کارشناس سازمان جهانی بهداشت، با اشاره به اینکه حدود 35 سال پیش ازدواج خانوادگی در ایران سیر رو به افزایشی داشت و به‌خصوص ازدواج‌های تراز اول فامیلی تا بالای 50 درصد دیده می‌شد، در پاسخ به این سؤال همشهری که چرا در دهه اخیر باز هم شاهد افزایش این آمار هستیم می‌گوید:
 «در یک دوره زمانی مردم از ازدواج خویشاوندی فاصله گرفتند ولی ظرف دو سه سال گذشته عوامل دیگری مجددا به این مسئله دامن زدند مانند اعتیاد و مشکلات اقتصادی.»

وی با تاکید بر اینکه ما همیشه می‌گوییم ازدواج خویشاوندی چه برای دختر و چه برای پسر به‌ویژه در خانواده‌هایی که از انواع عقب‌‌ماندگی‌های ذهنی، معلولیت‌ها، ناشنوایی، نابینایی، بیماری‌های قلبی‌، بیماری‌های پوستی، سرطان و ناباروری و نازایی رنج می‌برند، باید حتما با مشاوره ژنتیک همراه باشد تا این بیماری‌ها
مجددا گسترش پیدا نکنند، ادامه می‌دهد: «اما به‌طور کلی در یک جامعه بزرگ اگر هزار ازدواج خویشاوندی را با هزار ازدواج غیر‌خویشاوندی مقایسه کنیم، بیماری‌های ژنتیک در ازدواج‌های غیر‌خویشاوند، 2 تا 3 درصد است در حالی‌که این بیماری‌ها در ازدواج‌های خویشاوندی بین 4 تا 6 درصد دیده شده است.»

البته به گفته این متخصص تفاوت این دو گروه آنقدر معنا‌دار و زیاد نیست که به‌طور کلی بگوییم مردم باید از ازدواج خویشاوندی صرف‌نظر کنند.دکتر فرهود با اشاره به اینکه این تحقیقات در جوامع دیگر نیز همین نتایج را نشان می‌دهد، ادامه می‌دهد:
«آمار سازمان جهانی بهداشت هم همین آمار را نشان می‌دهد اما توصیه می‌کنیم باید حتما مشاوره ژنتیک قبل از ازدواج در کسانی که قصد ازدواج فامیلی دارند، صورت گیرد.»

وی در پاسخ به این سؤال که آیا ایران در این زمینه رتبه اول را در میان
کشورهای دنیا دارد یا نه توضیح می‌دهد: «به‌طور کلی در تمامی دنیا به‌خصوص در کشورهای پیشرفته به غیر از کسانی که پیرو دین مسیحیت هستند، ازدواج فامیلی رواج دارد و در این شرایط نمی‌توان گفت که ایران از این نظر رتبه اول را دارد ولی آمارهای گزارش‌شده هم چشمگیر هستند.»

تولد روزانه یک‌هزار نوزاد معلول

در ازدواج‌های فامیلی ژن‌های معیوب که حالت مغلوب دارند، فرصت بروز پیدا می‌کنند.
تحقیقات‌ متخصصان ‌و آگاهی‌ مردم‌ از خطرات‌ ازدواج‌های ‌فامیلی‌ نشان‌ می‌دهد که‌ میزان‌ این ‌ازدواج‌ها در جهان‌ رو به‌ کاهش‌ است‌ و حتی‌ در برخی‌ از کشورها از نظر قانونی‌ ممنوع‌ است.

به‌طور کلی 4 تا 5/4 درصد افراد داوطلب‌ ازدواج، خودشان‌ نیز نوعی‌ بیماری‌ ژنتیک‌ جسمی‌ و ذهنی‌ شدید یا خفیف‌ دارند
و کارشناسان می‌گویند با توجه‌ به‌ اینکه‌ به گفته متخصصان ژنتیک مهم‌ترین‌ عامل‌ معلولیت‌ و بیماری‌ ژنتیک‌ در کشور ما ازدواج‌های‌ فامیلی‌ است،اگر این‌ روند ادامه‌ یابد در آینده ‌درصد بالایی‌ از جمعیت‌ کشور دچار معلولیت‌های‌ شدید یا خفیف‌ ذهنی‌ و جسمی‌ خواهند شد و در نتیجه‌ به‌طورمتوسط روزانه ‌بیش‌ از یک هزار کودک‌ و سالانه‌ حدود 350 هزار کودک‌ معلول‌ در کشور ما متولد می‌شوند که‌ اکثر آنها به‌علت‌ ازدواج‌های‌ فامیلی‌ است‌.

دکتر ناهید خدا‌کرمی‌، عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی و دبیر علمی انجمن مامایی ایران نیز با تأیید اینکه متأسفانه ازدواج‌های فامیلی مجددا رو به افزایش است، توضیح می‌دهد: ازدواج فامیلی حتی در میان اقشار تحصیلکرده هم به وفور دیده می‌شود،
غافل از اینکه این اتفاق نسل‌های آتی را علاوه بر انواع بیماری‌های جسمی در معرض اختلالات روانی مثل اسکیزو‌‌فرنی و افسردگی قرار می‌دهد.

این در حالی است که به گفته روانشناسان بیش از 30درصد بیماران اسکیزو‌‌فرنیک، اظهار داشته‌اند که پدر و مادرشان ازدواج فامیلی داشته‌اند.به گفته این متخصص، البته ازدواج‌های فامیلی دورتر خطر زیادی ندارند، ولی بیشترین اختلالات به‌خصوص در رشته مامایی مرگ‌های داخل رحمی هستند.

البته میکروسفالی و هیدروسفالی (بیماری‌های جمجمه)، کری، لالی، نابینایی و ناشنوایی و کودکان با اختلال لب‌شکری از دیگر اختلالاتی هستند که بیشتر کودکان با آن مواجهند.

دکتر خدا‌کرمی می‌گوید: این امر به‌خصوص در مورد تالاسمی
نوع ماژور مشکلات بیشتری ایجاد می‌کند چون شیوع این بیماری از این طریق تمامی برنامه‌های غربالگری مربوط به آن را با شکست مواجه می‌کند.

حلقه مفقوده مشاوره

در یک ازدواج فامیلی
احتمال اینکه یک اختلال ژنتیک در نوزاد بارز شود، یک‌چهارم است ولی این عدد به گفته متخصصان دائما افزایش پیدا می‌کند و حتی به سه‌چهارم هم می‌رسد. 
دکتر خداکرمی می‌گوید:
متأسفانه هنوز برخی‌ تصور می‌کنند که‌ با بررسی اسناد و شجره‌نامه‌ می‌توان‌ در مورد احتمال ‌بروز یک بیماری ژنتیک‌ در نسل‌ آینده‌ اظهار‌نظر قطعی‌ کرد، در حالی‌ که‌ در اکثر موارد و مواقع‌ به‌علت‌ تغییرات‌ ناگهانی ‌ساختمان‌ ژن ‌، صفات‌ و خصوصیات ‌ارثی‌ دچار تغییر و دگرگونی‌ می‌شود و این‌ تغییرات‌ به‌ نسل‌ بعد منتقل‌ می‌شود.

او با اشاره به اینکه این‌ پدیده‌ به‌علت‌ جهش‌های ‌تازه‌ در انسان‌ است، می‌گوید: به‌خاطر همین جهش‌های ژنتیک حتی وقتی ما به افراد مشاوره ژنتیک را توصیه می‌کنیم و حتی با تأیید کردن همه جوانب توسط متخصص ژنتیک، باز هم این اختلالات بروز می‌کنند.

به گفته وی، بسیاری از این نا‌بهنجاری‌ها هم مخفی هستند و سال‌های بعد خودشان را نشان می‌دهند، از قبیل کند‌ذهنی، قد کوتاه و شکست تحصیلی؛ و این اتفاقات در حالی می‌افتند که ایران در زمینه اصول اولیه تشخیصی آنها خیلی عقب‌تر از کشورهای دیگر است.

به گفته عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی و دبیر علمی انجمن مامایی ایران، در کشور ما تشخیص این بیماری‌ها گاهی اوقات با 20 سال تاخیر و حتی بیشتر صورت می‌گیرد.
 

  سمیه شرافتی

منبع : همشهری آنلاین
 

Every day is so wonderful, then suddenly

It's hard to breathe
Now and then, I get insecure from all the pain
I'm so ashamed

آشنایی با "اختلال شخصیت ضد اجتماعی"

شخصیت‌های ضد اجتماعی معمولاَ با ظاهر عادی، حتی فریبنده و
راضی کننده مشاهده می‌شوند. اما سوابق آن‌ها حاکی از اختلال عملکرد در بسیاری از زمینه‌های زندگی است . دروغگویی،
فرار از مدرسه و منزل، دزدی، نزاع، سوء مصرف دارو و فعالیت‌های غیرقانونی، تجربیات معمول این بیماران می‌باشد .

این افراد در موقعیت‌هایی که افراد نرمال اضطراب یا افسردگی نشان می‌دهند، هیچ واکنشی نشان نمی‌دهند. تهدید به خودکشی،
به دلیل پرخاشگری نسبت به خود و یا به منظور اغفال دیگران در جهت کسب منافع شخصی، و اشتغال ذهنی با ناراحتی جسمانی که
منشا روانی دارد، شایع است .

این افراد در بازی گرفتن دیگران بسیار استادند و به راحتی می‌توانند دیگران را برای شرکت در طرح‌هایی که برای به دست آوردن پول و شهرت نزدیکترین راه شمرده می‌شوند راغب سازند؛ طرح‌هایی که غالباَ به خسارت مادی و شرمساری اجتماعی یا هردو منجر می‌گردد .

بی مبالاتی جنسی، بدرفتاری با همسر و فرزند و رانندگی در حال مستی از اتفاقات معمول در زندگی این بیماران است.
یکی از یافته‌های قابل ملاحظه فقدان پشیمانی برای اعمالی است که شخص انجام داده است، یعنی این بیماران به نظر می‌رسد فاقد وجدان هستند.

اختلال شخصیت ضد اجتماعی زمینه‌های متعددی از زندگی شخص را شامل می‌شود و از این نظر با رفتار غیرقانونی تفاوت دارد.
تشخیص اختلال شخصیت ضد اجتماعی در صورتی که عقب ماندگی ذهنی، اسکیزوفرنی یا مانی بتوانند علایم را توجیه کنند، گذاشته نمی‌شود.

سیر و پیش آگهی
این اختلال سیر بدون پسرفت دارد و اوج شدت آن معمولاَ در اواخر نوجوانی است. پیش آگهی متغیر است .
گزارش‌هایی وجود دارد که از کاهش علایم با پیشرفت سن خبر می‌دهند. افسردگی، الکلسیم و سوء مصرف دارو شایع است.

آسیب شناسی
عوامل عضوی که مرتبط با اختلال شخصیت ضد اجتماعی گزارش شده‌اند، عبارتند از:
وجود کروموزوم XYY، ضربان قلب پایین، تستوسترون پلاسما بالاتر،
آستانه پایین برای تحریک لیمبیک، علایم ملایم نورولوژیکی، الگوهای الکتروانسفالوگرافی کند، نقص توجه و مشکلات هماهنگی حرکتی و هماهنگی دست - چشم. از سوی دیگر به نظر می‌رسد عوامل فرهنگی - اجتماعی نیزدخیل باشند .

سابقه سوء رفتار پدر یا ترک خانواده از جانب او، تنبیهات مکرر، خشم یا نادیده گرفتن والدین از این قبیل هستند.

اختلال سلوک (نوعی اختلال رفتاری) یکی از علل این اختلال محسوب می‌شود.
عوامل خطرساز برای اختلال سلوک شامل، جنس مذکر، وضعیت اجتماعی - اقتصادی پایین، خلق و خوی دشوار در نوزادی،
والدین ضد اجتماعی، استرس، زندگی در مکان‌های با وقوع جرایم بالا و داشتن مادربزرگ و پدر بزرگ ناپخته می‌باشد.
 
این عوامل خطرساز به نظر می‌رسد به وسیله‌ی طلاق و جدایی خانواده، طرد والدین تشدید یافته و احتمال شکل‌گیری اختلال شخصیت ضد اجتماعی را افزایش دهد.

درمان
روان درمانی فردی
درمان اختلال شخصیت ضد اجتماعی بسیار دشوار است.
درحالی‌که درمان‌های متعددی پیشنهاد شده‌اند، اما مطالعات کنترل شده‌ی کمی صورت گرفته است. روان درمانی فردی بهترین انتخاب می‌باشد.
هرچه مداخله زودتر صورت گیرد (طی دوران کودکی و نوجوانی) میزان موفقیت درمان بیشتر خواهد بود.

 عقیده کلی مبتنی بر این است که
از رویکردهای بینش - مدار (مانند رویکرد روانکاوی) اجتناب شود؛ در عوض از تقویت مثبت، رویکرد مبتنی بر واقعیت، مداخلات عینی،
کنترل خشم و دیگر تکنیکهای شناختی - رفتاری استفاده شود. تمرکز اولیه درمان می‌تواند مبتنی بر رفتار پرخاشگرانه بیمار باشد.

در رویکرد شناختی - رفتاری، از بیمار در مورد برانگیزاننده و تقویت کننده‌های چنین رفتارهایی سؤال می‌شود. برای نمونه استفاده از پرخاشگری برای ایجاد امنیت خودشان یا به عنوان دفاعی در مقابل سایر احساساتشان. آگاهی بیمار از مکانیسم دفاعی اولیه خود جزء اساسی درمان محسوب می‌شود.

در این بیماران تمرکز بر استفاده از الکل و مواد که احتمال رفتارهای پرخاشگرانه و برون‌ریزی را افزایش می‌دهد، سودمند خواهد بود. به بیمار پیامدهای استفاده از دارو را یاد می‌دهند.

همچنین کمک به بیمار برای درک این‌که چگونه دیگران تحت تاثیر رفتارشان قرار می گیرند نیز، مثمرثمر واقع شده است. برای نمونه، "هر"
 (Hare)
 (1993)
 نشان داد که برای زندانی‌های با اختلال شخصیت ضد اجتماعی نوع تکانشی، آموزش همدردی برای کاهش پرخاشگری موفق بوده است.

1. برای این افراد محدودیت‌هایی در ضمن مصاحبه و درمان باید در نظر گرفت. این بیماران اغلب درمانگران را تهدید و یا درخواست پول و... می‌کنند.
    
   گروه درمانی
   افراد با اختلال ضد اجتماعی ممکن است با رهبر گروه بحث کنند و بخواهند که گروه را تحت کنترل خود درآورند. روان‌درمانی گروهی وضعیتی استثنایی برای استقلال،
   صمیمیت و در جمع بودن محسوب می‌شود. در این نوع درمان فرد در شرایطی قرار می‌گیرد که می‌تواند روابط را یاد بگیرد.

خانواده درمانی یا زوج درمانی نیز موثر شناخته شده‌اند.
 
شخصیت‌های ضد اجتماعی وقتی خود را درمیان افراد همسان می‌بینند، فقدان انگیزه برای تغییریافتن در آن‌ها تحلیل می‌رود. به همین علت است که گروه خودیاری بیشتر از زندان و بیمارستان روانی برای آنان مفید بوده است. 
 
راهکارهای پیشگیرانه
مدل‌های مفهومی پیشگیری برای موثر واقع شدن مداخلات، بر عوامل خطرساز چندگانه بیولوژیکی، رفتاری و روانشناختی تاکید می‌کنند.

 عوامل بیولوژیکی فردی ممکن است
شامل مشکلات در حین زایمان یا بیماری‌های کودکی باشند. البته مداخلات بیشتر بر عوامل رفتاری تمرکز دارند تا عوامل بیولوژیکی.
در نهایت تاثیرات اجتماعی زمینه‌ای مانند فقر و تاثیر آن‌ها بر رفتار ضد اجتماعی توجه و تمرکز متوسطی را از آن خود کرده است.

راهبردهای زیرممکن است برای تلاش‌های پیشگیرانه موثر باشد:

1- ارزیابی چندگانه عوامل رفتاری، بیولوژیکی و اجتماعی
2- توجه به سلسله مراتبی از عوامل خطرساز مهم براساس ادبیات تحقیقی موجود و موقعیت فعلی برای پیشگیری کمک کننده خواهند بود.
3- شناخت هیجانات و گسترش تعامل والد - کودک در سال‌های اولیه باعث افزایش پاسخگویی همدلانه به دیگران می‌شود.
4- در سطح خانواده، آموزش روابط موثر از طریق برقراری کارگاه‌های مربوط به آموزش ارتباط موثر به اعضای خانواده، به خصوص والدین بسیار موثر خواهد بود.
5- در سطح مدرسه، برگزاری کارگاه‌های آموزش مهارت جرات ورزی و مدیریت استرس نیز کمک کننده خواهد بود.
6- در سطح جامعه، برگزاری کارگاه‌های کنترل خشم و برپایی گروه‌های خودیاری از جمله خدمات موثر برای جلوگیری یا پیشگیری ثانوی از اختلال ضداجتماعی خواهد بود.
 
منبع: isna.ir

روانپژوه 

. . .
ما هیچ نیستیم، جز سایه‌ای ز خویش
آیین آینه، خود را ندیدن است
گفتی مرا بخوان، خواندیم و خامشیم
پاسخ همین تو را، تنها شنیدن است

قیصر امین پور

اشاره
این مقاله ضمن آشنایی خوانندگان با اختلال شخصیت ضد اجتماعی، به توضیح درباره خصوصیات کلی افراد مبتلا، سیر و پیش‌آگهی این اختلال، همچنین آسیب‌شناسی و درمان آن می‌پردازد و در نهایت راهکارهایی کلی برای پیشگیری از شکل‌گیری چنین شخصیتی در افراد ارائه می‌کند.

مقدمه
بیمارانی که اختلال‌های شخصیت را تجربه می‌کنند، الگوهای نابهنجار فکری، احساسی و رفتاری دارند که به دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی‌شان برمی‌گردد.
این افراد به لحاظ ذهنی یا عملکردی دچار نقص می‌باشند، زیرا روش‌های تعاملی‌شان با دیگران انعطاف ناپذیر و ناسازگارانه است.
اغلب افراد مبتلا از اختلال خود، آگاهی ندارند و به همین علت درمان فوری برای این اختلالات امکان پذیر نیست .

این تشخیص معمولاَ در بزرگسالان رایج‌تر می‌باشد علی‌رغم این‌که بعضی اوقات درکودکان نیز گذاشته می‌شود.
اختلالات شخصیت درمان نشده در طی زمان ثابت باقی می مانند و در نتیجه نسبت به درمان بسیار مقاومند.

اختلالات شخصیت را می‌توان در یک دامنه‌ی خفیف تا شدید قرارداد.
این اختلالات طبق متن بازنگری شده‌ی چهارمین ویراست راهنمای تشخیصی آماری اختلالات روانی (DSM-IV-TR )در سه گروه طبقه بندی شده‌اند .

گروه اول 

 مشتمل است بر اختلالات شخصیت اسکیزویید، پارانویید و اسکیزوتایپی؛ افراد مبتلا به این اختلالات اغلب غیرعادی و غریب به نظر می‌رسند. 

گروه دوم

مشتمل است بر اختلالات شخصیت نمایشی، خودشیفته، ضداجتماعی و مرزی؛ افراد مبتلا به این اختلالات غالباَ هیجانی، بازیگر و بی ثبات به نظر می‌رسند

گروه سوم
 اختلالات شخصیت انواع دوری‌گزین، وابسته، وسواسی - جبری و منفعل - مهاجم را شامل می‌گردد؛
افراد مبتلا به این اختلالات مضطرب و بیمناک به نظر می‌رسند.

در این مقاله اختلال شخصیت ضد اجتماعی مورد بحث قرار می‌گیرد که از گروه دوم می‌باشد. درمان انتخابی برای این گروه به نظر می‌رسد روان درمانی باشد، هر چند که دارودرمانی هنوز مورد بحث می‌باشد.

اختلال شخصیت ضد اجتماعی با اعمال ضد اجتماعی
و جنایی مستمر مشخص می‌شود، اما معادل جنایتکاری نیست؛ بلکه فرد در مطابقت دادن خود با موازین اجتماعی ناتوان است.

به دلیل تاثیر گسترده بر امنیت عمومی و سلامت اقتصادی جامعه، بیشتر از سایر اختلالات شخصیت در مورد اختلال ضداجتماعی تحقیق صورت گرفته است. میزان این اختلال در مردها 3 درصد و در زن‌ها 1 درصد می‌باشد.
شیوع این اختلال بیش از همه در نواحی فقیرنشین شهری و بین ساکنان متحرک این مناطق مشاهده می شود.
پسرهای مبتلا در مقایسه با دخترها از خانواده‌های پرجمعیت‌تری برخاسته‌اند. شروع اختلال قبل از 15 سالگی است.
در بین زندانی‌ها میزان شیوع اختلال ممکن است تا 75 درصد نیز برسد. میزان شیوع اختلال در بستگان درجه یک پنج بار بیشتر است

تشخیص
برطبق ملاک‌های (DSM-IV-TR ) هنگامی که الگوی بی اعتنایی و زیر پا نهادن حقوق دیگران که از 15 سالگی شروع شده و با سه مورد (یا بیشتر)
از خصوصیات زیر همراه است، تشخیص اختلال ضد اجتماعی گذاشته می‌شود:
1- ناسازگاری با موازین اجتماعی
2- فریبکاری
3- رفتار تکانشی
4- تحریک پذیری و پرخاشگری
5- بی احتیاطی نسبت به ایمنی خود و دیگران
6- عدم احساس مسئولیت
7- فقدان پشیمانی

حداقل سن فرد 18 سال است و شواهدی از اختلال سلوک با شروع قبل از 15 سالگی وجود دارد.

.  .  .

منبع: isna.ir
 

Ravanpajoh  =  2009