اولین روز تدریس به بچه های مدرسه غیرانتفاعی در یکی از خیابان های شهر کوچک .... بود .از مهر ماه کمی گذشته و من از یک مسافرت دو هفته ای به خونمون برگشتم . امروز قراره برای تدریس زبان انگلیسی به مدرسه ... برم بعد از سوالهای زیادی که از بهار پرسیدم خودم رو کمی برای رفتن و آموختن تجربه ای  جدید آماده کردم. امروز برای من روز آموختن و یاد دادنه . از تاکسی پیاده شدم . دلشوره ی عجیبی دارم . شاید هم می ترسم . با این ترس کوچکی که به وجودم راه پیدا کرده یاد اولین روز مدرسه خودم افتادم : وقتی هفت سالم بوده یه دختر کوچولو که اگه حواسش نباشه شاید زیر دست و پا له بشه . زادگاه من شیرازه . اونجا دنیا اومدم وبه مدرسه رفتم . اسم مدرسه ماهاشمی بود یه مدرسه دولتی خیلی بزرگ با کلاسهای جوروا جور . با بچه های قد ونیم قد . با مامان رفتم توی مدرسه . از دیدن محیطی  به این بزرگی و شلوغی وحشت زده شدم مانتوی مامان را چسبیده و همش می گفتم میشه بریم فردا بیایم . ترس تو دلم افتاده بود . حیاط بزرگ با درخت های خیلی بلند که اگر می خواستم نوک درخت ها رو به بینم باید اینقدر سرم مو می بردم بالا تا شاید به بینم شاید هم از پشت می افتادم زمین...
                                             

                                                                          آرزو