بیایید از سایه – روشن برویم     

                                                بر لب شبنم بایستیم           

                                                                    

                 در برگ فرو د آییم     

                 

                                             و اگر جای پایی دیدیم      

                                            

   مسافر کهن را از پی برویم          

                                                                               

                                                                                    

                                                                                         سپهری